علی جعفری: ویلن
میثم مروستی: ویلن
سامان صمیمی: ویلن
محمود عربانی: ویلنسل
کاوه تسعیری: آلتو
ناصر رحیمی: فلوت
آرین قیطاسی: ابوا
مصباح قمصری: کلارینت،کلارینت باس،پرکاشن
حسین میرزایی: هورن
علیرضا میرآقا: ترومپت
حسین شریفی: ترومبون
بابک میردادیان:توبا
حامد کریمخانی: تمبک
مصباح قمصری: بم کمان،همخوان
علی قمصری: تار،گیتار، همخوان
هیچ گاه در خلق آثارم پیرو اصول از پیش تعیین شده نبوده ام. دستاوردهای علمی می توانند دامنه ی دید و ایدئولوژی هنرمند را گسترش دهند اما نمی توانند تولید اثری نو و شنیدنی را
برای مخاطب تضمین کنند. اینکه فوگی را با هدف ساختن فوگ بسازم یا مخاطبم را با امکان ساخت یک قطعه ی سی و پنج ضربی مواجه کنم برای من خیلی ارزشمند نیست.
را با هدف ساخت کار سمفونیک آغاز نکردم، بلکه ظرایف و قابلیت های شعر برای بازگو شدن چنین قالبی را می طلبیدند. « بدرود با بدرود »
جمله ی محوریِ شعرِ تنها اثرِ با کلام این مجموعه است..